سوژه‌های طبقه متوسط فاقد کیفیت‌اند/تقلید از اینفلوئنسرهای زرد

به نقل از سایت اخبار صنایع فرهنگی :  خبرگزاری مهر ـ گروه فرهنگ، زمانی می‌توانیم بگوییم که یک «فرم» یا «شکل» از پوشش و لباس به یک «مد» تبدیل شده است که آن فرم خاص به مصرف بخشی از توده‌های جامعه برسد. یعنی جمعی (توده‌ای) از جامعه آن را مصرف کنند. در چنین وضعیتی می‌توان این سوال را پرسید که نسبت مدگرایی با جامعه توده‌ای چیست؟ آیا رواج مد که با نوعی از مکانیسم «تقلید» پیش می‌رود، نشانگر این نیست که جامعه دارای یک فضا یا فرهنگ توده‌ای شده است؟ زیرا در برهه‌ای از تاریخ و در برخی از کشورهایی که فضاهای رادیکال قوت گرفته بود، رواج اشکال خاصی از پوشش ـ که بعدها تبدیل به مُد شد ـ نتیجه نوعی مقاومت با نظم حاکم داشت، مثلا پانک‌ها دقیقا از پوشش خاص‌شان که «بعدها» مُد شد، برای نوعی نفی نظم موجود در عرصه سیاست و جامعه بهره می‌بردند؛ یا به‌عنوان مثال «شلوار جین» برای نخستین بار به عنوان پوشش اعتراضی گروه‌های چپگرا در آمریکا برای همراهی با کارگران معادن و کشاورزان استفاده شد! این‌ها نشانگر نوعی مقاومت غیرتوده‌ای و رویکردهای انتقادی بود که در قیاس با مُدگرایی در جامعه ما بسیار متفاوت است. به نظر می‌رسد در جامعه ما مدها بیشتر نوعی تقلید صرف از نظم عمومی و توده‌ای حاکم است و هیچ درون‌مایه سیاسی یا فکری خاصی را دنبال نمی‌کند.
11
0 0